Bewijzen  –  die  niets  bewijzen !

  

 

Dat de reïncarnatie een onderwerp is waarmee vele gemoederen zich bezig houden, bewijst het recente geval van de Amerikaanse vrouw Ruth Simmons, die onder hypnose een leven beschreef, dat zij als Bridey Murphy in Ierland zou hebben beleefd, tal van kranten en tijdschriften hebben er lange artikelen aan gewijd.

Vooral het grote Amerikaanse weekblad “Life” heeft in een zeer uitvoerig artikel, gebaseerd op onderzoekingen van geleerden, de juistheid van Ruth Simmons’ verhaal niet alleen twijfelachtig gemaakt, maar zelfs op meer vele punten kunnen weerleggen.

Maar als nu diezelfde geleerden datzelfde verhaal  nu eens punt voor punt als juist bevonden hadden, zou dan daarmee de reïncarnatie bewezen zijn? naar onze mening beslist niet.

Evenmin als het tegendeel is bewezen nu de waarnemingen in twijfel getrokken worden!

Toch is het verheugend dat de wetenschapmensen, ook al zijn zij voorlopig wat Ruth Simmons betreft tot negatieve conclusies gekomen, door hun onderzoek bewezen hebben de theorie van de reïncarnatie niet á priori af te wijzen. In het “Shanti Devei-geval” moesten zij zelfs toegeven dat er volgens de aangetoonde feiten geen speld tussen te krijgen was. Nogmaals, voor ons is het ene geval net zo min een bewijs voor als het andere een bewijs tegen de reïncarnatie, maar een onderzoek door de wetenschap duidt altijd op het openlaten van een mogelijkheid, waardoor zij een heel stuk verder is dan de kerken, die menen op grond van hun uitlegging van de bijbel categorisch te kunnen verklaren dat de mens slechts éénmaal leeft om daarna via loutering of vagevuur naar de hemel of de verdoemenis te gaan.

Datzelfde kerkelijk bewustzijn was de meest verbitterde tegenstander en felste vervolger van de geniën die durfden beweren dat de aarde rond is en om de zon draait!

En toch moesten het oudtestamentische lichtje voor de dag en één voor de nacht het uiteindelijk afleggen tegen de overstelpende bewijzen die de wetenschap aanbracht.

Erkende toen de kerk haar Kosmische onkunde?

Geen sprake van! Even het roer omgegooid en dan heet het, dat men dit oudtestamentische gezegde niet naar de letter moet uitleggen, maar naar de geest. En daarmee had de kerk haar gezicht behouden. Zo eenvoudig is het!

Maar als men éénmaal begint het roer om te gooien, niet uit eigen verworven overtuiging, mar door de druk der omstandigheden, dan zal dit feit zich telkens weer herhalen!

En inderdaad heeft de kerk tal van veranderingen in de bestaande dogma’s moeten aanbrengen en doet dat nog dagelijks, maar…..niet onder inspiratie van de heilige Geest, die zij zo gaarne voor zich opeist, maar door de dwang van de evolutie van het menselijk bewustzijn, dat nu definitief aan de kinderschoenenperiode een einde maakt en zelf op ontdekking uitgaat.

De kerken baseren hun afwijzing van de reïncarnatie op het feit dat er in de bijbel nergens over wordt gesproken. Maar is dat waar?

Jozef Rulof zeide toen tot zijn toehoorders: “Dacht u waarlijk dat Christus de mensheid niet nog veel meer had kunnen zeggen dan Hij heeft gedaan? Hij, die alle wetten van de Ruimte kende en beleefd had, die reeds tot het Goddelijke Al was teruggekeerd was waarlijk na die enkele jaren waarin Hij de mensen Zijn Evangelie van de Liefde bracht nog niet uitgesproken, maar de mensheid was nog niet zo ver.”

En in Johannes 16 : 12, 13 lezen wij:

“Nog vele dingen heb Ik u te zeggen, doch gij kunt die nu niet dragen; maar wanneer Die zal gekomen zijn, namelijk de Geest der Waarheid, Hij zal u in al de Waarheid leiden; want Hij zal van zichzelven niet spreken, maar zo wat Hij zal gehoord hebben zal Hij spreken en de toekomende dingen zal Hij u verkondigen.”

De Liefde is de sleutel tot alle kennis. De liefde voert ons tot de Geest der Waarheid, die ons de toekomende dingen zal verkondigen! Maar eerst moet de Liefde in ons bezit geworden zijn.

Zelfs het meest intelligente kind zal eerst moeten leren lezen, wil het de aardse wetenschap in zich op kunnen nemen en wat het leren lezen voor de aardse wetenshap is, is de Liefde voor de Geestelijke Wetenschap.

Als de christelijke kerken enkel en alleen het Evangelie van de Liefde hadden gepredikt en gedemonstreerd, hadden zij nooit of te nimmer het roer behoeven om te gooien, onder welke druk van welke omstandigheden dan ook. Hun geestelijke inzichten waren dan steeds de stoffelijke en de aardse wetenschappen niet slechts enkele, doch ontelbare stappen vooruit geweest en hadden die wetenschappen onder hun bezielde leiding ongekende ontdekkingen kunnen doen….tot heil der mensheid!

Maar dan zou ook de reïncarnatie geen probleem meer zijn, omdat de waarachtige liefde ons vanzelf voor de wedergeboorte had geplaatst, als zijnde een Kosmische Wet van Goddelijke Rechtvaardigheid1

Want als wij moeten aannemen dat wij slechts éénmaal leven, kunnen wij dan werkelijk met volle innerlijke overtuiging zeggen dat God Almachtig en Rechtvaardig is?

Als wij zeggen, dat wij niemand benijden en tevreden zijn met “wat de Heere ons gegeven heeft”, dan klinkt dat inderdaad heel nobel en deemoedig, maar wij denken dan toch meestal aan onze buurman met zijn grote auto en respectabele bankrekening of aan de dame aan de overkant die twee dienstmeisjes heeft, en elk jaar naar de wintersport kan gaan.

Maar…..daar is ook de door framboesia (een tropische infectieziekte) afschuwelijk mismaakte inboorling!

Daar is de Eskimo, die aan t.b.c. wegkwijnt!

Daar is de neger, die niet tot de universiteit wordt toegelaten!

Daar is ook de mens, die in de dodencel wacht op de elektrische stoel!

En als wij dan nog bedenken dat volgens de statistieken 2/3 deel van de mensheid chronisch ondervoed is, dan is het heus niet zo een prestatie om tevreden te zijn met het lot “dat de Heere ons heeft opgelegd” en blijft er van de noblesse weinig meer over.

Kunnen wij, ( nog altijd aannemende dat wij slecht éénmaal leven ), deze inlander, eskimo, neger of ter dood veroordeelde in de ogen kijken en hum vertellen dat God goed en rechtvaardig is?

Of staan wij hier tegenover een mysterie, waarin wij ons maar liever niet moeten verdiepen? De priester en de dominee zullen ons dat waarschijnlijk aanraden, omdat zij zelf het antwoord niet weten, maar de menselijke bewustwording kan die “ondoorgrondelijke God” van de kerken niet langer aanvaarden.

Wij willen kunnen begrijpen waarom die Amerikaanse jongen van 11 jaar, waarover de kranten kortelings schreven, zijn vader, moeder en broer doodschoot, alleen omdat hij terechtgewezen was voor het feit dat hij het licht had laten branden. Wat bracht dit kind tot moorden, waar het andere kind zijn straf in ontvangst genomen zou hebben en het licht in het vervolg uitgedraaid?

Waarom vond een andere jongeman van 23 jaar het geen bezwaar om 43 mensen te doen neerstorten, alleen om daardoor in het bezit te komen van een niet eens zo heel grote geldsom, waar u of wij nog voor geen miljoenen een mens bewust zouden kunnen doden?

Hebben deze beide zielen die ontzettende verachting voor het leven van anderen in de 11 resp. 23 jaar ontwikkeld, of…..bezaten zij reeds toen zij als “onschuldig(?) kind” voor het eerst op de wereld kwamen? Als zij die mentaliteit na hun geboorte hebben ontwikkeld, waarom u of wij of duizenden anderen dan niet?

Maar als die mentaliteit reeds bij de geboorte aanwezig was, dan kunnen zij niet schuldig zijn, want dan zijn zij volgens de kerken door Onze Lieve Heer geschapen……en staan wij voor een groot mysterie…..?? Neen! Voor een grote onrechtvaardigheid!

De dominee mag ons dan honderd maal kunnen vertellen dat ieder zijn eigen kruis te dragen heeft, dat neem niet weg dat wij dan toch maar van mening zijn dat het ene kruis blijkbaar heel wat lichter te dragen valt dan het andere.

Niet één blanke zal wensen zwart te zijn, maar miljoenen zwarten zouden blank willen zijn, dat zult u toch met ons eens kunnen zijn?

Boeken zijn er te vullen met de “waaroms” die ons gaan kwellen, als wij de God van de kerken moeten aanvaarden, maar wij hebben een andere God leren kennen!

 

“Nog veel dingen heb ik u te zeggen, maar gij kunt die nu niet dragen.”

 

Nu, tweeduizend jaren later is het menselijke bewustzijn zover en zijn er steeds meer zielen die, door “De Geest der Waarheid” geleid, zich beginnen af te vragen: “Als het nu toch eens waar is? Als wij nu werkelijk niet één maar duizenden levens hebben beleefd en nog zullen beleven, dan …..ja dan krijgen die “waaroms” hun antwoord en wordt die “Ondoorgrondelijke God” een RECHTVAARDIG GOD, die niet één kind meer schenkt dan het andere, zelfs Christus niet, geachte lezer!

Allen hebben wij het oerwoud beleefd, niet één uitgezonderd of er zou geen rechtvaardigheid zijn. De oerwoudbewoner van nu kan over zoveel eeuwen de Beethoven voor zijn tijd zijn, ja hij kan zelfs eerder dan wij zijn “aardse kringloop” beëindigen, als wij niet de goddelijke wetten eerbiedingen.

Dat leert u de “Volkern der Aarde” van Jozef Rulof, wanneer hij door zijn Meesters het leven van Adolf Hitler beschrijft, van wie ons vertelt wordt, dat hij “als laatste” de aarde zal verlaten, omdat hij alle Goddelijke Wetten heeft overschreden.

Leest u zijn “Ontstaan van het Heelal” zijn “Kringloop der Ziel’ en uw machteloos gevraag zal overgaan in een bevrijdend weten, waardoor u verder kunt gaan.

Door Jozef Rulof is de reïncarnatie niet langer een “mystieke oosterse filosofie”, doch een “nuchtere Westerse realiteit” geworden.
Op de vraag: “Is Reïncarnatie te bewijzen?” is het antwoord JA. Maar niet door een Ruth Simmons, noch door een Shanti Devi, maar door onze eigen waarnemingen en onze innerlijke overtuiging dat God RECHTVAARDIG is!

Door het Evangelie van de Liefde heeft Christus ons de sleutel tot alle kennis in handen gelegd, maar een sleutel bewijst ons slechts dan diensten als wij haar gebruiken. Als wij haar alleen maar in het slot steken, gebeurt er niets anders dan dat zij mettertijd verroest en ….voor ons onbruikbaar wordt. Maar dan zijn wij als de man uit de gelijkenis, die het talent dat zijn meester hem in bewaring gaf in de grond begroef om het weer “ongeschonden” terug te kunnen geven en niet kon begrijpen waarom de anderen,die met hun talenten hadden gewoekerd, zowel de hun geschonken als de door hen gewonnen talenten mochten behouden, teerwijl hij het zijne terug moest geven.

 

 

Europese Heraut, 4e jaargang, no. 70, 15 Augustus 1956.