Het Woord, dat ge nu ontvangt is GODDELIJK!

MARJA RADJANY (Jozef Rulof): "Zo leren wij de mens kennen"

DE HALF VADERLIJKE EN MOEDERLIJKE MENS (homoseksualiteit).

 

 Lezer... weet ge nu hoe eigenlijk het "organisme" in elkaar is gezet? Hoe dat Goddelijke uurwerk werkt voor uw persoonlijkheid? Wat er al niet voor nodig is om dit geheel tot de "Goddelijke Evolutie" te voeren! Dit lijkt allemaal zo diep, lijkt zo onbegrijpelijk en toch, lezer... doodeenvoudig is alles, wanneer ge uw eigen denken en voelen leert begrijpen; dat bent u dus zelf!! En, gij kent u zelf niet, dat weten wij en zullen trachten uw ganse "ik" te ontleden. We behoeven nu niet meer te zoeken. Wij kennen "ziel, leven en geest", uw gevoelsleven en uw persoonlijkheid. Ja, vader, geleerde vader of ongeletterd, wij zijn gereed voor ons kind en vangen het iedere dag op, wij zijn één met ons meisje, onze jongen, thans kan ons kind vragen stellen en is uw kind jaren reeds vooruit. Ons kind heeft geen problemen meer, omdat wij zorgen, dat, wanneer het gevoelsleven begint te voelen, de persoonlijkheid vragen begint te stellen, dat wij het antwoord gereed hebben; ons kind, duizenden kinderen zijn het, de volwassen mens en de jeugd!
Gelooft ge nog, geleerde, vroegen wij, dat de mens door zijn hersens denkt? Ach kom! De wetenschap legde "schedels" open om er in te kijken, om vast te stellen, of die man, dat zij als een genie zagen, meer hersens had dan de gewonen mens, - de psychopaat komt niet in aanmerking. En jawel, niet zo veel meer dan al die andere schedels van God hadden gekregen en toch?
Er waren mensen bij, lezer, die geen hersens hadden, die, hoe is het mogelijk, hun ganse leven zonder hersens hadden gedacht en geen mens wist het daarvoor.
En toch hadden die mensen hun liefde, hun problemen gekend, zij waren precies als de mens met hersens. De wetenschap stond voor een diep raadsel en de geleerden spraken met elkaar, schudden hun hersens eens door elkaar, totdat er één zei: ik schei er uit, ik ben op een dwaalweg, ik vertik het langer te aanvaarden, dat de mens door zijn hersens denkt, voelt, praat, handelt, lief heeft en liegt en bedriegt, ik geloof er niet meer in. En die gekke man was Socrates, lezer, doch toen hij die dingen had gezegd, geloofde men hem niet langer en vond men, dat die hersens gevaarlijk werden voor de massa en verdoofden het mirakel. Socrates kreeg zijn gif te drinken, omdat hij niet geloofde, dat de mens door zijn hersens dacht! En toen is de narigheid begonnen!
Van dat ogenblik af... werd iedereen giftig uitgeschakeld, indien die mens beweerde, dat hemel en aarde één organisme is, dat de God van al het leven ook hersens bezit, doch dat Hij boven alles "gevoel" is, ging die man en mens zijn kerker in of werd, hoe is het mogelijk, doch dat behoort tot uw evolutie, met pek ingesmeerd en schakelde men dit gevoelsleven lichamelijk en geestelijk uit! Dat dacht men, doch het is anders gegaan... ze denken en praten nog!!!!
Honderdduizenden geestelijke genieën zijn op deze wijze uitgeschakeld. En nog weet de mens niet, of hij door zijn hersens denkt. Slechts voor kort nog, lezer, werd gij en wij vernietigd, indien wij even buiten het massagevoel dachten, even hoger zochten naar de werkelijkheid, de Goddelijke Wijsbegeerte werd toen nog gebrandstapeld!! Voorbeelden genoeg... duizenden zelfs, doch nu mogen we denken en wel door ons "gevoelsleven"... opgebouwd door miljoenen levens, waarvan wij onze persoonlijkheid maakten, deze, die van u zelf en die van ons, een persoonlijkheid voor ziel, leven en geest!
Wanneer u begint te denken, lezer, u iets tot uw liefde zegt, dan hebt u als mens een Universele weg afgelegd. Vanuit die diepe bron, dat het gevoelsleven is en te vertegenwoordigen heeft, komen de stoffelijke stelsels tot werking, de zenuw-centra’s nemen het over, vangen dat gevoel op, zenden het door naar de "hersens", daar worden de gedachten niet gecorrigeerd, doch geleidelijk doorgestuurd naar de stemorganen en nu is het er?
Ja, uw gevoel heeft een universum beleefd, als gedachten verstoffelijkt, toch hebt ge nog geen woord gezegd, alles gebeurde nog door het denken, het geschiedde van binnen en niet voor het uiterlijke, de stoffelijke mens. En dat is nu de geestelijke machine voor uw leven en persoonlijkheid, de stoffelijke heeft de stoffelijke "wil" nodig en nu ontbrandt er iets anders en praat ge over uw lipjes. Wat hebt ge nu te zeggen? Is uw woord verstandelijk, welsprekend, geleerd, liefdevol gezegend? Valt er liefde over uw lippen of bent u streng en hartverscheurend onmenselijk en niet te benaderen? Ook die zaken behoren nu bij uw persoonlijkheid en is uw karakter, doch kreeg bewustwording voor het verstoffelijken van het woord door uw gevoelsleven of u bent nog psychopathisch en kunt geen fatsoenlijk woord zeggen.
Socrates vroeg zich af: wie ben ik toch? Mens kent u zelf! En in deze eeuw - duizenden jaren later is het, weet de mens nog niet wie hij eigenlijk is, hij zoekt naar zichzelf, vraagt naar zichzelf en staat boven op het antwoord!
Een gesprek met mensen, zo ‘s avonds na het eten, over al deze Goddelijke zaken, is het hoogste genot voor de mens, voor man en vrouw, de mens die liefde verlangt en iets van zichzelf wil maken. Wist u, lezer, dat men ons schatten geven wil, indien wij zomaar even willen aanlopen en praten? Om te moeten aanvaarden, dat wij achter onze ruggen worden uitgelachen?
Weet ge niet, dat er miljoenen mensen op Aarde leven, die hun miljoenen willen inzetten voor één goed ruimtelijk gesprek? Nu zult ge zeggen: ga daar dan heen voor het geld voor onze film en wij beginnen al... doch toen wij bewust tot de Goddelijke waarachtigheid kwamen en zeiden, dat die mensen geen hersens hadden, wij hen voor hun "valletje" plaatsten, viel er een droevige stilte en wisten wij het meteen, ze waren nog niet zover, ook al dachten zij naar wijsheid te hunkeren, wij kregen toen de gifbeker van Socrates te zien. Men zegt wel: ik wil ontwaken, doch gelooft het niet, wij hebben die bewijzen ontvangen!
Toen wij zeiden, dat de vrouw bovendien scheppend is, dat zij die organen bovendien bezit in haar eigen organisme... werden wij uitgelachen. Toen wij hem als de bezitter van dat schone leven vertelden, dat dit schone bezit, zijn engel voor dit leven slechts "geleend" goed was, werden wij uitgelachen! Toen wij hem zeiden, dat zijn harem voor God niets anders was dan "vuile hartstocht"... lachte hij niet meer, doch werden wij zijn huis uitgezet. Hierdoor leerden wij onze Maharadja’s kennen, die hoog verheven Sultans, maar de vervloekten op Aarde, en verdwenen wij uit die omgeving.
Ja, lezer... gij als vrouw en moeder, bezit beide organismen in één lichaam en wil zeggen: God als Vader en als Moeder, als baring en schepping! U weet het zeker. Hij ook? Ook, dat hij moeder is in zijn eigen organisme? Of lacht u als die anderen, als uw psycholoog, uw mens die door zijn hersens denkt:
blijft dan bij het menselijke "hersen-denken" en zwijgt wanneer wij het over het "gevoel" hebben, het eigenlijke essentiële, waarvan uit wij beginnen te voelen, als eeuwigdurende bron, dat afstemming heeft op het "Al gevoel"... Goddelijk is en blijft, doch waarvoor wij de universele fundamenten nog moeten leggen...
Langzaam aan komen wij tot uw denken en voelen. Ook tot de homoseksualiteit, waarvan wij zeiden, dat die niet bestaat en kunnen wij u thans bewijzen! Waar wij, op Gods Aarde de schone wereld hebben bewandeld en mochten praten, ontmoetten wij die half vaderlijke en moederlijke mens.
Hoort u het? Half vaderlijke en moederlijke mens. De mens nu, die juist het scheppende organisme heeft beleefd, gaat verder, doch betreedt thans het moederlijke organisme. Dat is God in Zijn evolutie, door het vader tot het moederschap en omgekeerd... neen, naast elkaar gaan ze, deze mannen en vrouwen en krijgen door het andere organismen nieuw leven te zien, te beleven, wij zeiden het al: dit is de Goddelijke evolutie!!
Gij kijkt tot die mensen alsof het schurftige honden zijn, pestdragers. Wij niet! Wij weten, dat wij er gisteren nog in leefden en dat elk mens die Goddelijke weg beleven moet, dat nu geen homoseksualiteit meer is, doch het overgaan van het vader- of moederschap en beleeft de persoonlijkheid die gevoelens! Door het organisme dus en niet door zijn geest, niet door het gevoelsleven; het organisme, het half vaderlijke en half moederlijke is het, het juist betreden van dat gebouw, waar het gevoelsleven geen raad mee weet, omdat de ziel, als de persoonlijkheid zich nog moederlijk of vaderlijk voelt en nu als vrouw, het mannelijk organisme bezit en zij als moeder zich scheppend voelt en vreemd staan voor zich zelf! En gij mens, kent u zelf niet eens, wandelt rond op Aarde als een halfbewuste. U weet niet of u van voren of van achteren leeft, gij rent als het ware de Goddelijke schepping en baring achterna en vooruit, doch gij staat er boven op en weet het niet! En nu maar zoeken, de man kijkt naar de man, de vrouw naar de vrouw... glimlachjes geven, iets verwachten. Wat wilt ge, zegt de wereld, narigheid, ellendig mens? En indien gij als halfbewuste vrouw of man naar uw overgang zoekt en tot dat leven wilt glimlachen: staat er voor uw leven en uw glimlachjes iets smerigs, iets fataals... ook... de wereld moet u niet en is waarheid, omdat gij het vertikt normaal te zijn, te baren en te scheppen, want dat is en dat blijft uw eigen bezit, is Goddelijk mogelijk!
Maar wist u dit, moeder, vader? Dat gij moeder en vader zijt in één organisme? En dat die organen in uw organisme aanwezig zijn en dat de ziel zelf die wetten bepalen moet, d.w.z. dat zij de Goddelijke evolutie te aanvaarden heeft? Dat de ziel, als de Goddelijke vonk, het vertegenwoordigende kerngedeelte, dat God is... als mens dus vanzelf tot het vader en moederschap gaat en dat dit de mens beleven moet?! Zo leren wij de mens kennen, leren wij, hoe God ons geschapen heeft, door duizenden voorbeelden is dat allemaal te bewijzen...
Gij zijt zelf het Goddelijke bewijs, doch de wetenschap kent er geen wetje van, lezer, omdat de psycholoog, wij zeiden het meermalen reeds, niet aan "reïncarnatie" gelooft en is ook dit voor zijn studie als mens het dode punt!!
Als kind begint het al. Wat kunnen wij onze kinderen toch voor veel ellende beschermen, wanneer wij, zelf weten hoe de mens geschapen is. Niet alleen voor de Goddelijke stelsels, de geest, doch thans en is noodzakelijk, het kind juist in de puberteitsjaren, te steunen, want vele kinderen voelen zich daarin juist niet lekker, en nu begint die afschuwelijke strijd op leven en dood om te mogen weten, de strijd om het gevoel, wie ben ik toch, ik hou meer van meisjes dan van jongens en is niet echt, waar of niet? Ik verlang geen kus van een jongen en de jongen niet van zo’n lief meisje, uw dochter. Hebt u er zelf niet aan geleden, lezer, miljoenen mensen lijden er elke dag onder en indien ze niets weten, bezwijken ze, want dit gezoek maakt het zenuwgestel kapot.
Gij als geleerde tracht de mens, als volwassen vaders en moeders al op te vangen. De arts krijgt zijn gelegenheid voor de radio. Zeg mens, geef ons eens een kwartiertje voor dit ellendige probleem en wij maken duizenden mannen en vrouwen gelukkig! Maar, dit is alweer ineens teveel voor de massa. Ze weigeren bewust. Mijn God, de mens wil niet ontwaken, durft niet, voor wie niet? Dit alles bewijst, lezer, dat wij het "weten" en dat ons woord voor deze eeuw de moeite waard is. Wij zijn gereed, voor dit machtige alles gereed.

Uit Europese Heraut 2e jaargang no 45, 1 juli 1955