Pasen gezien vanuit Gene Zijde

Inleiding.

Het is bijna niet voor te stellen, maar alles wat er gebeurt en gebeurd is ligt vast. Vanaf het moment dat God zich manifesteerde en de "Oerknal" nog moest plaatsvinden, tot en met de dag van vandaag. Daarnaast zien de meesters van Gene Zijde ver vooruit en werken zij verder aan het grote plan, dat de mensheid tot geestelijk ontwaken moet brengen, opdat er eindelijk vrede en rust op aarde komen.

Omdat alles vastligt, zelfs de gedachten die wij hebben, ligt ook vast wat er nu werkelijk gebeurde vóór, tijdens en na de kruisdood van Christus. In drie afleveringen willen wij dit vanuit de "Universiteit van Christus", geestelijk wetenschappelijk beschrijven. In deze afleveringen zal het gaan over de dagen voorafgaand aan het Laatste Avondmaal, de werkelijke rol van Judas, die haaks staat op wat er in de bijbel staat. Over wat er nu wérkelijk gebeurde in de hof van Getsémané, over het "hanengekraai" van Petrus, over Caïphas, die negentien eeuwen later weer op aarde was als de "beul van de mensheid" en de Caïphas in ons zelf, over Pilatus en de Pilatus in ons zelf. Waarom zweeg Christus eigenlijk? De tocht naar de plaats van de kruisiging en wat er onderweg gebeurde. De werkelijke gebeurtenissen op de Calvarieberg en waarom was zijn lichaam verdwenen. Hoe Johann Sebastian Bach zich aan Gene Zijde voorbereidde om weer op aarde geboren te worden om daar onder andere het lijden en sterven van Christus in muziek vast te leggen. Hoe diezelfde Bach, weer aan Gene Zijde, huilt van machteloosheid, omdat hij de diepe betekenis van Golgotha niet had begrepen. En tot slot het grote plan, dat Christus opzette voor de gehele mensheid.

Jeus beleeft als kleine jongen Golgotha.

Vanaf het moment dat zijn moeder, Crisje, van Jozef ( Jeus) in verwachting was, werden er door zijn meester al de eerste fundamenten gelegd voor zijn latere taak. Eén van die fundamenten was het beleven van Golgotha. Weken voordat het Goede Vrijdag werd, trok hij zich in zichzelf terug. Hij werd stiller en stiller en alleen zijn moeder voelde, dat er een zware last op zijn schouders rustte. Op de dag zelf rende hij naar het bos en verborg zich onder de struiken. De wereld verduisterde voor hem en hij huilde zich volkomen leeg. Toen hij weer omhoog keek, zag hij weer wat licht en wist hij, dat Christus, tweeduizend jaar geleden, gestorven was en dat het universum werkelijk verduisterd was geweest. Zijn meester had hem de diepe geestelijke betekenis van Golgotha laten voelen, voor zover hij dat geestelijk aankon. Dit waren fundamentjes voor zijn verdere leven; Jeus moest sterk worden voor later, als hij bewust Golgotha zou beleven.

Meer dan dertig jaar gaan voorbij. Het is inmiddels 1939 als Jozef Rulof voor de zoveelste keer bewust uittreedt voor de – toen nog - drie boeken: Het Ontstaan van het Heelal. Tijdens één van die bewuste uittredingen neemt meester Alcar hem mee naar Golgotha, nadat zij eerst de diepe geestelijke betekenis van de Piramide van Gizeh hadden beleefd.

[Tegen diegenen die voor het eerst met deze materie in aanraking komen en zich afvragen hoe dit kan, zeggen de meesters van Gene Zijde, dat er niets, zelfs geen gedachte, verloren is gegaan; alles ligt vast.]

Vele levens geleden, enige eeuwen voordat Christus werd geboren, hebben zowel Alcar als Jozef daar, in Egypte, geleefd, zoals ieder mens daar heeft geleefd.

(24, Citaat."Hier behoorden wij tot de joden. Ieder die op aarde leeft, in welk ras ook, heeft hier eens geleefd en heeft die wetten, die natuurwetten zijn, moeten volgen….").

Dan gaan zij naar het Jeruzalem ten tijde van Christus. De Romeinen waren in die tijd de heersers en er was chaos in het land. Ze lopen de stad uit en zien in de verte Golgotha liggen, waarvan Alcar zegt:

(25, Citaat:…"Wie als waarachtig mens dit woord (Golgotha) hoort spreken, moest op hetzelfde ogenblik geen zonden en fouten meer kunnen begaan…")

Zij gaan verder en Alcar bereidt hem voor op datgene dat hij zal beleven en vraagt hem om sterk te zijn, omdat anders zijn hart zal breken en hij ineen zou zinken van smart door de werkelijkheid die hij op Golgotha zal beleven: de kruisdood van Christus.

Weer gaan zij verder en Jozef ziet duizenden mensen, die ook onderweg zijn. Velen hebben bloemen bij zich, sferenbloemen die door veel leed en smart zijn verdiend en die zij onder het kruis zullen neerleggen. Duizenden mensen laten hun tranen de vrije loop en niemand schaamt zich er voor. Dan horen zij gezang en de lichtsferen, tot en met de zevende, gaan open. Dan, ineens, zien zij op de plaats waar eens Christus was gestorven, een kruis als een lichtende zuil en van enorme afmetingen. Het kruis straalt een gouden licht uit en betekende de innerlijke uitstraling van Christus zelf.

(26, Citaat…"Wie dit zou zien, zou aan een legende niet meer denken…")

Om het kruis een gouden zon, die het geheel omstraalde. Dit was het gouden licht waaruit het gehele heelal was geschapen. Zo was het universum ooit geweest. Gods eigen licht was zichtbaar, want God waakte over Zijn eigen Kind en kwam Hem te hulp. Dit en nog veel meer gebeurde er achter het stoffelijke kruis en onzichtbaar voor al diegenen die er toen stoffelijk bij waren.

Hoe onwerkelijk is dan de discussie die binnen de katholieke kerk wordt gevoerd, of Christus nu wel of niet de Zoon van God is. Álle mannen en vrouwen zijn kinderen van God!! Christus dus ook, want Hij heeft dezelfde weg afgelegd als alle mensen, dus vanaf de Maan tot en met het Al, waarin Hij nu leeft. Hij had die lange kosmische weg al afgelegd en miljoenen mensen zullen diezelfde weg nog moeten afleggen. De katholieke kerk is dus nog steeds onbewust, maar daar komt ook een einde aan. De kloof tussen Gene Zijde en de Aarde zal worden gedicht als het Directe-stemapparaat eenmaal op Aarde is. Dit is een van de vele profetieën die waarschijnlijk nog in deze nieuwe eeuw zal uitkomen. Dan zal niet alleen de katholieke kerk, maar alle kerken, godsdiensten en sekten en wetenschappen die er zijn, hun hoofd moeten/gaan buigen voor de meesters aan Gene Zijde.

Dan hoort hij een ontzettend lawaai en gekrijs. "Kruisigt Hem, kruisigt Hem". Wat eens in het verleden daadwerkelijk op aarde was gebeurd, beleefde men nu opnieuw in de geestenwereld. Hij, Jozef Rulof, moest dit meemaken. Hij, die de aardse mens vertegenwoordigde om de mensheid het Heilige Weten, in plaats van het geloof, te schenken.

(27, Citaat…"Steelt niet, rooft niet, breekt geen harten, verguist geen liefde die u wordt gegeven, want steeds kruisigt u de Christus"….)

Hij kan het bijna niet meer aanzien, de tranen rollen over zijn wangen. Hij die Zich in Zijn leven volkomen had gegeven, gaf nu Zichzelf, Zijn innerlijk, Zijn bloed en al Zijn Liefde. Maar Hij werd vermoord. Christus had zich geopenbaard, Hij had ze alles gegeven en wilde dat de mens zou luisteren, zien en voelen. En dat we Hem moeten volgen.

Jozef denkt bijna krankzinnig te worden van de diepe smart, die hij ervaart. Hij hoort hoe de spijkers in Zijn handen worden geslagen door zijn beulen en ziet hoe men Hem omhoog hijst. Dan kan hij niet meer en wordt bewusteloos. Als hij weer bijkomt vraagt Alcar of hij bereid is om het nog eens te beleven. Want wat gebeurde er op die dag aan Gene Zijde? Jozef is bereid en hij ziet dat alle hemelen leeg gestroomd waren, toen Christus werd gekruisigd. Zij konden niets doen, maar men omringde Hem met hun reine liefde. Christus had hen laten voelen, dat niet zij, maar Hij dit offer moest brengen en dat zij Hem niet konden en mochten helpen dragen. Christus gaf de mens een les: onder de diepste vernederingen en smart, die Hij op weg naar Golgotha moest ondergaan, bleef Hij zichzelf. In het diepste leed moet de mens alleen zijn.

Toen Hij werd gekruisigd heerste er inderdaad duisternis op aarde en scheurden bergen vaneen. Donder en bliksem deed de aarde trillen. Toen pas wist men, dat Hij geen mens was, maar Gods Zoon. De soldaten en beulen kozen het hazenpad, mensen werden doodgedrukt en verpletterd. Nog steeds was er die duisternis. Niemand op aarde heeft dit begrepen. Maar dit betekent, dat Hij zijn allerlaatste krachten als Mens gegeven had. Evenals Christus staat de mens voor zijn allerlaatste ogenblik en dan moet hij zelf beslissen. Dat was de bedoeling van God en Zijn heilige strenge wil. Daar moet de mens doorheen, dat zijn de bewijzen die wij aan Gods voeten moeten leggen. Daarvoor was Christus, als ons aller voorbeeld, gestorven. Wie op aarde het liefst wat hij bezit verliest en toch dankbaar kan zijn, kweekt lichtuitstralende bloemen, die men aan de voeten van Christus mag neerleggen.

Dan zegt Christus, dat het volbracht is en wijkt de duisternis voor het gouden licht, dat alleen in de sferen van licht kon worden gezien.

Hoe is de Mattheüs Passion ontstaan?

Tijdens weer een uittreding voor het boek "Het Ontstaan van het Heelal", wordt Jozef opnieuw meegenomen naar Golgotha, maar nu met een ander doel. Weer verbond Alcar hem met een gebeurtenis die lang geleden had plaats gevonden. Hij werd nu verbonden met het verleden van een geestelijk wezen. Het doel hiervan was om duidelijk te maken, wat een zending op aarde betekent en wat daarvoor nodig is om die zending te kunnen volbrengen en haar geheel te kunnen doorvoelen. Wie dat aan Gene Zijde niet kan, is ook niet in staat om die taak goed te volbrengen. Dan zou er meer afgebroken worden dan opgebouwd en dat kan niet. Daarom wordt eerst het innerlijke leven van die "zendeling" gepeild en gevoeld. Hij/zij moet voor die taak geschikt zijn, zeker voor een geestelijke zending. Als een sferenmens als kunstenaar of medium voor Gene Zijde wil dienen, moet men weten of zij dat kunnen dragen of dat zij hieronder zullen bezwijken. Het wezen, waarmee hij nu werd verbonden kwam alleen naar de aarde om aan de mensheid het leven en lijden van Christus te brengen door het in muziek te vertolken.

Onder het lichtende kruis dat steeds op Golgotha aanwezig is, stond een wezen dat in gebed verzonken was. Dit wezen moest dit op Golgotha beleven, ergens anders was voor zijn zending niet mogelijk. Hij volgde het leven en lijden van Christus vanaf Zijn geboorte. Hij maakte zich het verschrikkelijke gebeuren op Golgotha eigen. Dan hoorde Jozef prachtig gezang en het wezen beleefde dit in zijn diepste innerlijk. Deze mens werd nu bezield en doorvoelde diep het ontzaglijke gebeuren op Golgotha. Hij nam alles in zich op. Dan omsloot hem een geestelijke sluier en was hij geheel afgesloten en door niets meer te beïnvloeden. Hij sloeg nog eenmaal zijn blik op het lichtende kruis en bad vurig en zond zijn liefde naar hen, door wie hij dit alles had ontvangen. Toen kwam er een lichtende gestalte uit de ruimte en legde zijn handen op zijn hoofd en werd hij lange tijd bestraald. Deze wezens waren één. Beiden wisten wat er zou gaan gebeuren. Dan springt het wezen op en gaat weg. Deze mens werd steeds waziger en loste voor hun ogen op om in het land van het Onbewuste te wachten, totdat hij door de aarde zou worden aangetrokken. Vijftig jaar had deze sferenmens er over gedaan om zover te komen. Op aarde geboren werd dit wezen componist. Hij kreeg de naam Johann Sebastian Bach en componeerde de Mattheüs Passion. Vanaf zijn jeugd was hiervoor op hem ingewerkt. Met andere woorden, deze compositie kwam uit het hiernamaals. Wie dit horen kan en wil, beleeft dat, wat aan Gene Zijde is gebeurd en waar zoveel wezens en engelen aan hebben meegeholpen. Indien de mens dit kan beleven, daalt hij in het leven van Christus af.

(28,Citaat…"Er zullen echter tijden zijn, dat men hen vergeet en het lawaai uit de oerwouden boven alles uitkomt. Toch zal de mens weer tot rust komen en opnieuw ontwaken…")

Nog steeds worden er mensen op aarde geboren, die hier een taak hebben te volbrengen, want de evolutie gaat door. Steeds heeft de aarde andere dingen nodig, hetzij wetenschap, geestelijk voedsel etc., hoe nietig ook. En dit gaat al miljoenen jaren zo, vanaf het ogenblik dat de eerste mensen de sferen van licht hadden bereikt.

Bach komt terug aan Gene Zijde.

Als Bach na zijn overlijden aan Gene Zijde terugkomt en overziet wat hij er van gemaakt heeft, huilt hij zich volkomen leeg en zegt:

(29, Citaat…"Ik heb Hem vermoord. Ik heb een zielig product van Hem gemaakt. Ik had er heel iets anders van moeten maken. Ik heb Zijn smarten bezongen, maar Zijn Goddelijk bewustzijn zag en voelde ik niet"

…."Ik heb de klanken, die worden uitgezonden met het oerwoud verbonden, want dat is dat zielloze, dat armoedige daar wat daar ligt en aan het kruis hangt"….

Bach had de Goddelijke opstanding willen laten zien en men heeft er een kruisdood aan overgehouden. Als het Pasen wordt dan beeft hij weer.

"Ze beginnen weer. Halleluja….Ja, speel die plaat maar. Het is prachtig, het is mooi. Ze zien daar de kruisdood. Ze hebben het licht, ze hebben de ruimte. Ze hebben de Goddelijke bewustwording niet vastgelegd, ze beleven alleen zijn vernietiging…….Laat dat toch los en wees blij en gelukkig en geef het ruimtelijke straling. Mijn taak is voor niets geweest."….)

Nog elk jaar, als het weer zover is en op aarde zijn Mattheüs Passion wordt gespeeld, kreunt hij weer van ellende.

Hans Roesink