Pasen gezien vanuit Gene Zijde. Deel III

Over de Caïphas van toen, de Caïphas als de "beul der mensheid" en de Caïphas in onszelf.

De bijbelse geschiedenis leert ons, dat Caïphas, als de toenmalige hogepriester van het Joodse volk, wilde dat Christus aan het kruis geslagen werd. Christus was een enorme bedreiging voor zijn positie. Hij verraadt daarom het GODDELIJK BEWUSTZIJN. Samen met zijn zoon krijgt hij het volk zover, dat ze gaan roepen: "kruisigt Hem, kruisigt Hem". Ondanks alle vernederingen en martelingen die Christus moest ondergaan, zei Hij niets en deed Hij niets.

Zoals bij elk mens, kwam ook bij Caïphas een eind aan zijn aardse leven. Hij gaat het land van het onbewuste binnen en hij wordt opnieuw op aarde geboren. Aan dat nieuwe leven zitten al zijn vorige levens vast, zo ook zijn leven als hogepriester. Hij is zich echter niet meer bewust, waarom er in hem wroeging, twijfel en haat leven t.o.v. het gebeuren op Golgotha. Hij wordt weer bij joodse ouders geboren en weer wordt hij priester, maar nu in het Westen. Daar stikt hij bijna en hij voelt, dat hij naar Jeruzalem moet. Hij begrijpt dat gevoel, dat zo onweerstaanbaar is, niet. Evenals Judas deed, gaat ook de vroegere Caïphas steeds naar de Calvarieberg. In hem leeft een verschrikkelijke haat voor al het leven van God. Het leven is als een hel voor hem. In een volgend leven wordt hij geboren in het Oosten en weer zoekt hij alles op wat met het gebeuren op Golgotha te maken heeft. In dit leven pleegt hij zelfmoord, met alle verschrikkelijkheden vandien. Zo wordt hij nog vele malen op aarde geboren. Moeder Aarde kan hem nog niet loslaten, want er moet nog een vreselijke rekening vereffend worden. Hij moet goedmaken aan Christus!! En met hem ook het jodendom. Alle kinderen van moeder Aarde moeten naar een hogere bewustwording. En daarvoor is Caïphas nodig.

In al die levens die daarna komen gaat hij steeds weer naar Jeruzalem en hij weet niet waarom. Soms, als hij diep in zichzelf kijkt, ziet hij Christus voor zich staan, maar hij wil daar niets van weten. Dan weer hoort hij een innerlijke stem die zegt, dat Christus de Messias was. Kortom, in al die levens is het één grote chaos in hem en één en al wroeging en vervloekt hij het joodse ras. Als hij zich tegen hen verzet mindert de wroeging en krijgt hij een beetje rust in zichzelf. De eeuwen vliegen voorbij en de mensheid evolueert. Caïphas krijgt hier niets van mee, want hij verblijft al jaren en jaren in het land van het onbewuste om op een nieuwe geboorte te wachten. Het leven op aarde staat voor een kolossale ontwikkeling, staat voor het koninkrijk Gods, dat in de Eeuw van Christus zal beginnen. Dan krijgt Caïphas een nieuw leven en wordt geboren bij eenvoudige mensen.

Hij keert naar de aarde terug om een taak te vervullen.

Er is heel veel bewustzijn in hem en hij kan heel goed denken. Hij leert gebrek en leed kennen. Gedurende WO I is hij een gewoon soldaatje. Over wie hebben we het hier?

Over Adolf Hitler. Hij was de Caiphas van ± 2000 jaar geleden. Het is de mensheid en de Goddelijke Wetten die hem naar de Aarde terugroepen. Ook Christus!

Toen hij in WO I gewond raakte hoorde hij praten. Hij wordt helderhorend. De meesters van Gene Zijde trekken hem op in hun wereld, omdat hij een taak te verrichten heeft. Adolf denkt te sterven, maar de bezieling geeft hem nieuwe krachten.

Dan wordt er vrede gesloten en de vrede van Versailles getekend. De onderhandelaars over die vrede werden echter in gevoel gestuurd door de Meesters van Gene Zijde, vorsten van Liefde, die een onmenselijke vrede voor Duitsland zou bewerkstelligen. Het plan dat Christus had met de mensheid moest doorgang vinden en daarom moest er nog éénmaal een wereldbrand uitbreken en daarvoor hadden ze Hitler(Caiphas) nodig. Het klinkt u wellicht onmenselijk en tegenstrijdig in de oren, maar als u, lezer, het boek: De Volkeren der Aarde leest en bereid bent om anders te denken, dus vanuit het Hiernamaals naar de Aarde toe, dan zult u de geschiedenis van de mensheid, gedurende de afgelopen 2000 jaar begrijpen. Dit boek werd geschreven in opdracht van de hoogste Meester, Jezus Christus.

Dan begint Hitler te bouwen aan een nieuwe partij. U kent dat alles. Wat de meeste mensen niet weten is, dat Jozef Rulof en Adolf Hitler elkaar aan Gene Zijde gesproken hebben. En Hitler zei toen, dat zij beiden de mensheid iets wilden brengen; hij als de beul der mensheid en Jozef als een apostel. Het moge nu ook duidelijk zijn, waarom de Joden in WO II zoveel geleden hebben.

(35, Citaat:.."Alle volken zullen in de door Caiphas ontketende wereldstrijd hun eigen oorzaak en gevolg beleven om daarna de Eeuw van Christus binnen te treden. U als mens zult voor uw eigen karmische wetten staan. En het joodse ras moet thans kleur bekennen en het hoofd buigen voor Christus"..)

Het moest eindelijk een keer afgelopen zijn met al die oorlogen. De mens moest gaan begrijpen dat hij daardoor niet verder kwam. De grote winst, ondanks al die verschrikkingen die door Adolf en zijn metgezellen zijn gepleegd, was, dat de mens zei: Dit nooit meer. Het is door leed en smart dat de mens ontwaakt, geestelijk ontwaakt. Wat is er al niet gebeurd sinds mei 1945?

Maar het was niet alleen de Caiphas die, als Adolf Hitler een taak had, ook zijn zoon van toen, die het joodse volk opruide, was er weer: Goebbels, de propagandist. We weten, dat, toen Christus aan het kruis hing, Hij een spons kreeg met azijn. Ook hij is er weer: Himmler. Allemaal zijn ze er weer.

Hitler en zijn trawanten gingen na hun dood ( Hitler overigens nadat hij de verrotting van zijn lichaam had beleefd en daarna in de zelfmoordenaarssfeer verbleef, tot hij de tijd had bereikt, waarop hij een normale dood zou zijn gestorven) naar de laagste hel. In het schema: de zeven hellen kunt u hem plaatsen. Ze liggen daar als kwallen op het strand, waarmee de kwallen nog onrecht wordt gedaan. Hoe wreed het misschien in de oren klinkt, ook zij moeten verder en zullen alles goed moeten maken, wat zij hebben misdreven. Dat zijn GODS WETTEN. Zie ook de vraag "Moet Hitler boeten voor zijn daden".

De Caiphas en de mensheid van de 21e Eeuw.

Wie denkt dat de 'Caiphas' van de aardbodem is verdwenen heeft het mis. Hij staat nog op een voetstuk. Ieder mens, die voor de wereld een taak aanvaardt, zoals Christus dat ons heeft voorgedaan, en die de ontwikkeling van de huidige mensheid tegenhoudt door kunst, door rechtvaardigheid, wetenschap, die mens vertegenwoordigt het gevoelsleven van Caiphas. We hebben het al vaker aangehaald, kijk naar de kerken, zij houden de mensheid in hun geestelijke ontwikkeling tegen. Overal ter wereld kom je het gevoelsleven van de Caiphas tegen. Kijk alleen eens naar het Journaal. Kijk eens wat er gebeurt(de) met mensen, die andere mensen op een hoger geestelijk plan willen/wilden brengen; afgeslacht werden ze door de 'Caïphas'; je ging de brandstapel op. Een hoger denken en voelen liet/laat men niet toe. We staan voor en aanvaarden maatschappelijke rechtvaardigheid, die onder andere zegt dat het ene Kind van God het andere maar moet afmaken. Het leven echter kan zo mooi zijn, als wij, en dat zegt ons de Universiteit van Christus, de Christus aanvaarden, als we Jeruzalem gaan begrijpen en geen Caiphas willen zijn. Aanvaarden, dat God Liefde is en altijd is geweest, maar dat wij, onbewuste mensen, zelf onze ellende hebben geschapen. God heeft daar niets, maar dan ook helemaal niets mee te maken. Ondanks dat zullen we allen, wat we in al die miljoenen levens ook hebben misdaan, ooit in het AL komen.

Christus kwam uit het Al. Hij had die hele lange weg afgelegd, heeft alles zelf moeten uitvinden en heeft dit aan de mensheid willen geven, opdat we niet opnieuw het wiel hoeven uit te vinden. Daarom had Józef Rúlof deze taak gekregen en hoe heeft men hem ontvangen??!! Wij mensen moeten leren om het goede niet meer te verkrachten, ons het Goddelijk Bewustzijn eigen te maken zodat we er samen een betere wereld van maken.

Waarom zei Christus niets tegen Pilatus en Caïphas.

Christus, als de Goddelijke Bewuste, wilde ons voorbeeld zijn hoe te handelen.

Hij wilde ons openen. Hij wilde ons mensen laten zien, dat we ons niet moeten verbinden met onbewusten van geest. Hij wilde ons laten zien dat het gevoel, dat God in ieder mens legde, toen wij als celleven op de maan aan onze evolutie begonnen, Christus dus ook, waarheid is:

(36,Citaat: Ge zult altijd en eeuwig en waar ge ook zijt, zult ge Mij voelen")

Christus wilde ons laten zien, dat we ons eigen kruis moeten oppakken. Hij is niet voor de mensheid gestorven, men heeft Hem bewust vermoord! Hij die voor iedereen, die erna kwam de lichtsferen heeft gemaakt. Hij was de eerste, die in het Al, weer terug bij God kwam. De gehele weg heeft Hij afgelegd, vanaf de Maan, als celleven tot in het Goddelijk Al. Daarmee valt meteen het bewustzijn van de kerken, die nog steeds zeggen, dat Hij voor ons mensen is gestorven. Dat zouden we wel willen. Maar goed maken moet ieder mens op aarde. Ook de Christus heeft goed moeten maken, op zijn evolutionaire weg naar het AL. De kerk zegt: Uw zonden zijn u vergeven als we (vroeger) gingen biechten. Bidt maar zoveel weesgegroetjes en Onzevaders en het is allemaal weer in orde. Christus is toch voor onze zonden gestorven???. Ieder weldenkend mens kan toch onder de klompen aanvoelen, dat dit een grote getuigenis is van onbewustzijn. Een geestelijk bewust mens laat zich niet meer bedriegen, want hij weet, dat diegene die bedriegt, zichzelf bedriegt. De mens is onaantastbaar wanneer hij de gééstelijke persoonlijkheid in zijn handen houdt. De mens, die alles aanvaardt en kan ondergaan, zonder terug te slaan, Christus deed ook niets terug, die zal de sferen van licht betreden. Ieder ander mens, die ons iets aandoet, in welke vorm ook, doet dat zichzelf aan en slingert zichzelf uit de Goddelijke Harmonie. Het leven zelf, door de reïncarnatie en de Goddelijke Rechtvaardigheidswetten, slaat terug omdat we moeten goedmaken. En dat heeft niets met verdoemdheid te maken, want dat bestaat niet. Heeft de mens ademhalingsorganen en stembanden gekregen om een ander te verdoemen? Wat je geeft krijg je terug, hoe lang het ook duurt. Het is beter geslagen te worden, dan zelf te slaan, zo heeft Christus ons dat voorgedaan.

De apostelen begrepen niets van Christus en waren bang voor hun eigen hachje. Petrus verraadde Hem en de haan ging kraaien. Behalve Judas, die precies wist wie zijn Messias was, waren de andere apostelen onbewusten. En op Petrus, als onbewuste is een kerk gebouwd, op onbewuste fundamenten. Is het dan zo moeilijk te begrijpen, dat de kerken ook onbewust zijn? En dat al 2000 jaar!!! Ja, jaren later begon het besef door te dringen dat hun Messias een heel bijzonder iemand was en konden ze zich in navolging van Christus laten afslachten. Toen kon Petrus zeggen: ik heb goedgemaakt en nu ben ik gelukkig. Maar ze hadden nog geen ruimtelijk en geestelijk bewustzijn!

In de boeken van de Universiteit van Christus kunnen we lezen, dat er bisschoppen, kardinalen, pastoors, kapelaans, pausen, dominees, nonnen door de meesters worden meegenomen en hen de ruimtelijke wetten worden verklaard. Ze trekken de haren uit hun hoofd van ellende, als ze dat alles zien en horen.

Waarom was het lichaam van Christus verdwenen?

Uit de Universiteit van Christus het antwoord:

(37,Citaat: "Het niets, het eigenlijke niets dat men in het graf legt, als men dat ook nog had kunnen krijgen, dan hadden ze dat ook weer opnieuw geslacht en bezoedeld en mismaakt. Maar het was weg! Christus dematerialiseerde Zichzelf en zegt: "Daar blijft u vanaf, dat behoort 'achter de kist'. Nu grijp Ik in, dit zijn Mijn wetten.")

Helpen dragen.

We weten uit de bijbel, dat er iemand uit het volk Christus hielp met dragen van het kruis. Maar Christus wilde dat niet omdat Hij ook hierin weer een voorbeeld wilde zijn. We moeten allen ons eigen kruis dragen, de mens moet dat zélf doen. We moeten zélf onze Goddelijke kern vergeestelijken en verruimen, dat is geestelijke ontwaking door leed en smart. We moeten het beste van ons zelf inzetten, zelfs, zoals Christus, ons bloed.

Christus komt terug in de sferen.

Zoals we al eerder hebben geschreven, ligt alles wat er gebeurd is vast. De meesters uit de sferen van licht kunnen zich verbinden met alle gebeurtenissen. Dat houdt voor ons, aardse mens, in dat elke daad en elke gedachte die wij hebben (gedaan) als het ware "oproepbaar" is. Al onze levens liggen vast. In het kader van dit artikel is het derhalve een logisch gegeven, dat ook het leven van Christus vastligt, zowel de 32 á 33 jaar dat Hij op aarde leefde, als wat er daarna in de sferen gebeurde.

Op 25 juli 1945, twee maanden na de oorlog, was voor het geestelijk ontwaken van de mensheid een historische dag. Op die dag, in Diligentia in Den Haag, sprak meester Alcar rechtstreeks tot de 700 aanwezigen in de zaal, voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid. Jozef Rulof stond weliswaar op de bühne, maar zijn lichaam was, op 5% na, overgenomen door zijn meester Alcar. Op die gedenkwaardige dag werd de Eeuw van Christus officieel geopend. Het was de eerste lezing en nog honderden zouden er volgen. Gedurende die eerste lezing sprak meester Alcar over de aankomst van Christus in de sferen, over de belevenissen van de apostelen toen zij aan Gene Zijde kwamen, nadat zij vermoord waren. Eveneens over de vele profetieën die in de loop der geschiedenis zijn gedaan en die uitgekomen zijn.

Meester Alcar begint zijn lezing, getiteld: De Hemelen Spreken, met de woorden: (38, Citaat: "Het woord, dat tot u komt, is niet van uw wereld. Maak u gereed voor openbaringen, ge zult profetieën beleven. Zij die tot u spreken, komen uit naam van God, van God de Vader, God de Zoon en God de heilige Geest, d.w.z. zij weten waarover zij spreken")

Dan vertelt meester Alcar wat Christus deed, toen Hij terugkeerde in Zijn Koninkrijk Gods; Hij riep de engelen bijeen, zijn afgezanten en zei, dat ze hadden gezien, hoe Hij op aarde was ontvangen en stelt hun de vraag, of Hij dat had gewild. Eveneens vraagt Hij hen, of het mogelijk was geweest, dat Hij nog meer had kunnen doen. Christus gaat nog even terug naar de aarde en verbindt zich met de apostelen. De ongelovige Thomas is één van hen. Weer terug in de sferen laat Hij de meesters zien, wat er gedaan kan worden voor de mensheid op aarde. Wat daarna gebeurt op aarde, gebeurt volgens een vast plan:

het plan van Christus zélf.

Vervolgens gaat meester Alcar in op het leven op aarde van de apostelen en hoe zij gemarteld werden omdat de mensheid de hogere bewustwording van Christus niet begreep. Aan Gene Zijde dachten zij hun Messias weer te ontmoeten, maar ze werden opgevangen door engelen. Zij gingen eerst in meditatie en toen ze er klaar voor waren, kwam Christus naar hun toe. Het eerste dat Petrus aan Christus vroeg was, of Hij hem kon vergeven voor de verloochening. Judas was er niet bij; ook de apostelen dachten nog, dat hij verdoemd was. Petrus en de anderen wilden een nieuw lichaam. Christus raadde hun dat af, want ze zouden toch opnieuw worden gemarteld door de demonen van de hel. Dan vertelt Christus hen wat Hij op aarde had willen brengen en zegt:

(39, Citaat: "Ik had de mensheid met leven en dood willen verbinden. Ik had de mensheid tot de maan gevoerd, tot al de centrale stelsels van de ruimte, die door Mijn Vader zijn geschapen. Ik, als Gods Zoon, had de mensheid van de aarde al de wettelijke macht in handen gegeven, die in Mij is, want Ik heb haar beleefd. Ik had de mensheid in Mij opgetrokken. Wij hadden reizen kunnen maken door de onmetelijkheid van God, ja Ik had de mensheid de Moeder Gods willen doen leren kennen.")

Christus had dus de mensheid door al de levensgraden van de ruimte willen voeren en niet alleen door die voor het uitspansel, waarin wij leven, maar ook door de hogere kosmische graden, de vierde, de vijfde, de zesde, de zevende, door het Al, die allen zijn ontstaan door de levende God, de God van al het leven. Christus had ons de eerste openbaringen willen tonen. Maar zoals we weten, Hij kreeg daarvoor niet de gelegenheid.

Dan gaan de elf apostelen aan Christus vragen stellen, alles wilden ze weten. Toen ze geen vragen meer hadden, ging Christus terug naar Zijn eigen sfeer, het Goddelijk AL, de eindbestemming voor ieder mens. De apostelen beginnen om alles te onderzoeken. Jaren en jaren zijn ze onderweg. Petrus zegt tegen Johannes:

(40, Citaat: "Er is geen einde, Johannes, er is geen einde in deze ruimte te beleven. De God van al het leven is oneindig en ik ben vonk van Zijn vonk, leven van Zijn leven, ziel van Zijn ziel. Hadden wij dit op aarde mogen bereiken, dan zouden wij de gehele mensheid hebben mogen overtuigen en bezielen van de God als een Vader en Moeder van Liefde.")

Na een reis van zevenhonderd jaar verschijnt Christus hun opnieuw. De apostelen hadden zich de wetten van God eigen gemaakt. Ze begrepen nu ook, dat ze voor de mensheid destijds niets hadden kunnen doen. Nu beginnen miljoenen zielen uit de sferen van licht om de mensheid tot een hoger bewustzijn te brengen. Wonderen zijn er genoeg gebeurd in die jaren, zoals de uitvinder van "het licht". Op het moment van verwerkelijking was deze man opgetrokken in het leven "achter de kist".

(41, Citaat: Er is geen uitvinding in stoffelijke toestand geboren of het werd u door de astrale wereld geschonken, door de engelen van Christus. De aardse wijsheid, vertegenwoordigd door uw Plato, Socrates, Aristoteles en vele anderen, door Boeddha, Mohammed, Ramakrishna en hen, die thans nog bij u zijn, zij zijn allen bezield door een andere sekte, door de bron, waaruit wij putten, door de orde, waaraan ook ik (Alcar. red.) ben verbonden.)

De geschiedenis van de laatste 2000 jaar leert ons, welke enorme inspanningen het vele mensen heeft gekost, om de mensheid vooruit te helpen. Galileï werd in de kerker gesmeten, Socrates kreeg de gifbeker en zo zijn er velen geweest, die gemarteld en verbrand werden, om hun "afwijkende" mening en dat alleen maar, om de mensheid op te trekken. Natuurlijk is er rekening gehouden met de bewustzijnsgraad van de mensheid. Kon men bijvoorbeeld 300 jaar geleden al een computer op aarde brengen?! Had Jozef Rulof het er levend afgebracht als hij tweehonderd jaar geleden had geleefd en toen de belofte van Christus had ingevuld. Nee!! Maar ook Jozef Rulof , hoe onwaarschijnlijk het in de oren klinkt, was een onderdeel van het plan van Christus: de mensheid geestelijke bewustwording schenken. Dat wat Christus had willen brengen, is er nu!! Nog steeds zijn er miljoenen zielen uit de sferen van licht op aarde, om de mensheid anders te laten denken, omdat zij voor diezelfde mensheid geluk willen. Aan hen ligt het niet.

Slechts één stap is de mensheid verwijderd van de overbrugging van de kloof tussen hemel en aarde. Meester Alcar en andere meesters hadden nog het lichaam van Jozef Rulof nodig om hun wijsheid voor de aarde te verstoffelijken. Maar er komt een tijd, na het jaar 2000, zoals de profetie luidt, dat de meesters gebruik zullen maken van het Directe-Stemapparaat. M.a.w., zonder tussenkomst van een mens op aarde. Ook die profetie zal letterlijk in vervulling gaan.

Aan het eind van die allereerste lezing zegt meester Alcar:

(42, Citaat: Alles wat in ons is willen wij voor uw leven inzetten opdat de goddelijkheid in u ontwaakt. Wie het eeuwig leven voelt, zal zich veilig voelen. Ik zeg u: hebt geen angst voor uw dood, want het eeuwig leven is in u. En als u denkt, dat uw "doden" ver weg zijn dan bezielen zij u juist en beschermen ze u voor veel onheil. Ziel van mijn ziel, leven van mijn leven, vonk van mijn vonk, kunt ge mij aanvaarden?

Moge de God van al het leven u zegenen!

Ik dank u.)

Hans Roesink