Goddelijke en menselijke theologie.
Twee werelden - twee universiteiten.
Waarvan u zelf moet bepalen, welke van deze twee lezingen over het onderwerp:
Ken U zelve het meest tot u spreekt:
het ruimtelijke bewustzijn van de "ingewijde" of het kerkelijke van de predikante?!

Dr. A Mankes-Zernike, em. Predikante:

Op de griekse tempel te Delphi stond: "ken u zelve". Het is de vraag, of dat woord de enkeling toesprak, of de mensheid in het algemeen. Ik geloof, dat het vooral bedoelde het mensengeslacht tot bewustzijn te brengen van zijn vermogens en zijn begrenzingen. De oudste griekse filosofen hadden gemeend de oorsprong van het heelal te kunnen vinden. In dat tempelwoord klinkt iets door van teleurgestelde berusting, dat hun dat niet was gelukt. De mens moest het maar niet meer proberen het geheim te ontsluieren van het oerbegin. Hij moest zijn beperkingen kennen die hij niet kon overschrijden: ken u zelf. Over het wezen van de mens is sindsdien veel gefilosofeerd en gefantaseerd. Bekend is de paradox, waarin de 17de eeuwse franse wijsgeer Pascal  ‘s mensen wezen samenvatte: half dier, half engel. Het wezen van de mens is nog steeds slechts zeer ten dele doorvorst. De mens blijft het boeiendst denkbare studie object.
Maar de eigenlijke zelfkennis heeft daarmee weinig of niets te maken. Niemand kan zijn eigen schaduw betrappen. Is het niet haast even moeilijk, ja onmogelijk, vat te krijgen op ons eigen karakter? We staan immers niet objectief tegenover onszelve! Zou een grafoloog, die dikwijls verbluffend juist uit het handschrift van een vreemde diens karaktereigenschappen afleest, ook zijn eigen handschrift kunnen analyseren? Ik betwijfel het. De zelfde eigenschappen kunnen immers zeer verschillend worden gewaardeerd. Wat we in een ander heerszucht noemen, zijn we geneigd in ons zelf als bezorgdheid voor het welzijn van onze naasten te beschouwen. En wie vermag door alle vermommingen heen zijn eigen jaloezie in het verbeten gelaat te zien? We hebben tegenwoordig allen wel eens van een minderwaardigheidscomplex gehoord en vermoeden dat achter menige hoogmoedige uiting, wij herkennen het als de eigenlijke oorzaak van andere zelfverheerlijking. Maar of en zo ja, wat het in ons eigen leven werkt, daarvan blijven we onkundig. Want van dat complex zijn we onszelf niet bewust en voor de onzuiverheid van wat het ons doet zeggen, hebben we geen oor.
Zelfkennis kunnen we niet opzettelijk beoefenen. Het leven onderwijst er ons wel wat in. ‘t Is het in menig opzicht twijfelachtige voorrecht van de ouder wordende mens, dat hij zich zelf langzamerhand wat heeft leren kennen. De vele teleurstellingen in onszelf, opgedaan bij al die gelegenheden, waarin we te haastig en verkeerd hebben geoordeeld, of wel waarbij we ons hebben laten meeslepen tot het doen van dingen, waarvoor we ons later schaamden, hebben een bittere nasmaak achtergelaten. En toch is de mens, die zijn eigen ondeugden kent, meer beminnenswaardig dan hij, die weet heeft van zijn eigen deugden. Evenals het jonge meisje haar grootste bekoorlijkheid verliest, wanneer ze kennelijk weet, dat ze er lief uitziet; zo heeft de mens, die zichzelf bewust is van zijn uitzonderlijke kwaliteiten, de grote kunstenaar, de scherpzinnige geleerde zo goed als de vaardige huisvrouw, iets van zijn waarde ingeboet. Daarom is de roem zo gevaarlijk en moest mens noch kind te veel geprezen worden. Het beste is het meest kwetsbaar. Zodra de zelfingenomenheid het aanraakt, verliest het zijn schoonste waarde, die slechts veilig was, zo lang zijn drager er zich niet van bewust was. De dichter van de 139ste psalm wist het wel, dat hij zich zelf niet kende. Maar het gaf hem rust te weten, dat er Eén was, die doorzicht in hem had, "Heer"’ zo begint hij, "Gij doorgrondt en kent mij; Gij verstaat van verre mijn gedachten en U zijn al mijn wegen bekend". En dat hij niet geheel zonder zelfkennis was en zich wel bewust had gemaakt van de gevaren, die hem en zijn wankel hart bedreigden, blijkt aan het slot, als hij in ootmoed smeekt: "Zie, of bij mij een schadelijke weg zij en leid mij op de eeuwige weg".
Dan behoeven wij niet te vrezen ons zelf te leren kennen, als wij weten tevens gekend te worden door Hem, die barmhartigheid is.

Overgenomen uit de "Zwolse Courant"



MARJA RADJANY:

Wat voor de mens ademhalingsorganen zijn, zijn voor de ruimte verschillende planeten en die planeten hebben niets anders voor de ruimte te doen, dat is hun taak voor "God"! Welke planeten hebben nu voor de mens betekenis? Alleen zij, die levende organismen bezitten, planeten die leven voortbrachten, doch nu is ons machtig Universum te overzien en staan wij voor het vader- en moederschap van God op macrokosmische afstemming en hebben wij te aanvaarden! Dat kent de geleerde wel, doch hij ziet nu nog niet, dat alleen deze levenswetten het Universum hebben verdicht en dat deze levenswetten het zijn voor al het leven om tot de Goddelijke "Evolutie" te komen of wij zien geen verruiming geen uitdijing en die is er! Ook voor de mens!
Wat is nu uitdijing, lezer? Hoe moet ge dat als mens op aarde zien? Wat voor de astronoom uitdijing is, kregen wij als mens door ons organisme te beleven. U voelt het zeker al, doodeenvoudig wordt het, wanneer wij het Universum kennen. Vanuit het oerwoud naar het blanke ras, is de uitdijing voor de mens en die is geestelijk en stoffelijk. Ook de planeten bezitten die uitdijing! Wat dus in het Universum leeft, moeten wij als mens ook bezitten of anders staan wij voor een Goddelijk dood punt, en dat is er niet!
De mens als geleerde is een machtig iemand, als persoonlijkheid, doch dit, lezer, wat u van ons krijgt gaat dieper en is door een jongen van twaalf te begrijpen, alleen, doordat wij die wijsheid hebben gekregen en nu menselijk verklaard wordt en niet geleerd meer is! Nu is er geen geleerdheid meer te beleven, lezer, thans wordt alles menselijk! En dat zullen wij u door deze artikelen bewijzen!
Wij staan nu voor de Kosmos en voor de microkosmos, de mens. Maar wat de Kosmos bezit, hebben wij ook en nu wordt alles menselijk! Wat voor de ruimte uitdijing is en de geleerde de wetten nog niet van kent, is voor ons als mens het organisme! Doordat de planeten uitdijen, kwam er evolutie. De maan is dood, maar de maan is er mede begonnen! Doordat de maan nieuw leven schiep, kwam er uitdijing - er ontstonden nieuwe planeten als "Geest".... als geestelijk "Protoplasma", dat de Goddelijke "Al"-substantie is, waardoor het stoffelijk leven kon beginnen en zie, lezer, hierdoor kwamen er andere planeten, die door de "maanevolutie" tot verdichting kwamen, maar waarvan alles nog onbekend is, omdat de astronoom en de bioloog niet terug kunnen kijken naar het eerste begin voor de schepping en is het vanzelfsprekend: zou dat niet zo zijn geweest en dat zo? Nog hebben voor sommige geleerden, astronomen dus... planeten elkaar uitgespuwd, doch het Goddelijke eenvoudig gebeuren aanvaarden zij nog niet en is baring en schepping, is evolutie - is geleidelijke opbouw, door zon en maan verdicht en geschapen! Zon en maan nu zijn de "vader en de moeder" voor ons Universum; door deze twee levenswetten die baring en schepping heten, kreeg het Universum verdichting en die uitdijing te beleven en kon het leven daarin evolueren! Is dit zo gek, lezer?
Doordat de verhoogde evolutie ontstond voor het Universum, kwam er uitdijing voor bewust vader- en moederschap, doch hoofdzakelijk door de moederplaneten. De zon is nu geen zij meer, doch is "vader", vaderschap! En de maan is nu voor God moederschap, ook de aarde! De aarde is nu een kind van zon en maan en is de uitdijing voor de ruimte, meer gevoel dus, meer bewustzijn, meer leven? Dat leven, - nu iets geks voor uw ziel en leven,- als vader en moeder dus.... is op de maan geboren en is thans voor ons allen de Goddelijke "evolutie", lezer, wij gingen door planeet naar planeet, verder dus, doch wij zijn macrokosmische wezens, hierdoor lezer overwinnen wij nu dit - ons Goddelijk Universum! En door niets anders! Dit is Goddelijke waarheid! Dus nog een Profetie voor de astronoom. Doch indien wij gelijk krijgen, lezer, wat dan? En wij krijgen gelijk; de echte "Galiliei" gaf het ons en hij kent nu de Goddelijke en zijn eigen schepping... je moet het contact maar bezitten en spreekt "God" door Zijn kinderen tot het andere kind op aarde... of denkt ge, dat dit nu niet meer mogelijk is?
Uitdijing is dus ontwaking voor het " vader- en moederschap" en is niets anders!! Lezer, dat is niet zo diep, wij zullen het voor uw leven verklaren en thans bewijzen!!
Wat het Universum voor de eigen uitdijing heeft te beleven gekregen, is dus ook voor de mens weggelegd, onze organismen zijn het! Vanuit het oerwoud tot het hoogste, het blanke ras en de kleurlingen; ook de negers behoren tot dit hoogste stadium, niet de oerwoudbewoners; enfin kijk zelf naar die lichamen en gij ziet het machtige verschil voor deze menselijke evolutie.
Misschien bekijkt ge die levens nu anders en gaat ge u zelf begrijpen, voor slechts miljoenen jaren, leefde u daar zelf nog!
Miljoenen jaren, u schrikt, doch voor God is er geen tijd, lezer, wij zijn nu reeds in ons eeuwigdurend bestaan; stof en geest dus, lezer - is één leven, er is geen ander leven door God geschapen, want een dood is er niet!
Hoe onbewust is de mens nog! Dat macrokosmische uitdijen, lezer... is ook voor de mens op aarde Universeel en Goddelijk, wij leven immers in diezelfde ruimte. Elk kind van U, is voor U, moeder, uitdijing en dacht U voor de man niet? Straks baart hij en is hij moeder, de ziel is het die uitdijt, het organisme is nu slechts bijzaak, voelt u dit?
Het menselijk organisme geeft de ziel uitdijing, door de wedergeboorte gaat de ziel steeds verder en hoger en dat zien wij beide planeten terug, student... thans beleven wij bewust moederschap en onbewust moederschap, waarvan Venus, Jupiter, Saturnus en Uranus, de andere planeten volgen nu... u alles kunnen vertellen, want zij vertegenwoordigen vader- of moederschap of dienen voor iets anders en staan wij voor de "Ademhalingsorganen" voor de ruimte. Dat zijn de planeten die de levensadem van dit organisme zuiveren, als het plantje voor uw aquarium vertegenwoordigt en voor de wateren is, zo zijn de nieren voor ‘t menselijk organisme, doch de levenswetten zijn er en hebben slechts één taak voor God te beleven! Nu ligt het machtige Universum al bijna voor ons mensen open en leren wij ook dat als Goddelijk scheppen en baren kennen!
Door de raket leerden wij middelpuntvliegende krachten kennen. Ook de mens bezit die middelpuntvloeiende en vliedende krachten, krachten, waardoor ons organisme werd opgebouwd en het "leven" is en bezit, dat Goddelijk is en blijft; doch door vader- en moederschap werd verdicht, geschapen werd; gij als man en vrouw bezit diezelfde wetten als baring en schepping!
Uitdijing is dus voor de mens het voortgaan vanuit ons eerste leven, het oerwoud! Dat hebben wij allen beleefd. De eerste mensen leven nu in het Goddelijke bewuste "Alstadium" en zijn Goden! Wij nog Goddelijke mensen! Doordat de planeet aarde, door "zon en maan" als de vader en de moeder van ons Universum die mogelijkheid te beleven kreeg, bezit de aarde ook hoger bewustzijn en hebben wij te aanvaarden, dat kan niet anders... dat moeder aarde het hoogste bewustzijn moet bezitten voor dit Universum en hebben wij reeds gezegd, doch nu de ontleding. Wat wilt ge nu, als dat zo is, astroloog? Als de aarde het hoogste bewustzijn is, waarom zoekt gij het dan nog langer bij dat lagere bewustzijn in de ruimte, dat nu niet boven u staat, doch in u zelf leeft! Hoogte en laagte is één wereld, lezer, stoffelijk leven en geestelijk voelen en denken, is één leven, lezer, want de dood is er niet, gij zijt uitdijend, gij gaat hoger, door het lichaam en dat wat gij thans te leren krijgt, versiert uw persoonlijkheid, die Goddelijk bewust wordt!
Is dit zo diep? Is dit niet te begrijpen? Wel, lezer, dit is Goddelijke waarheid en Godgeleerdheid? Neen, dit is nu niet meer godgeleerdheid, het is thans uw eigen leven, uw bezit is het; alleen gij hebt er nooit voor willen denken, hierdoor mochten wij zegen: de mens kan niet denken!
Voor het Universum zijn dus de planeten bewust moederlijk of vaderlijk of ze dienen voor het organisme "Universum" en hebben een andere taak te verrichten. Wat is nu een meteoor? Een ster? Half verdicht vader- en moederschap, lezer, of wilt gij dit woord beleven: de homoseksualiteit voor het Universum? Dat is er ook, doch het woord heeft de mens geschapen, God de wetten en zijn thans half wakend moederschap en half wakend vaderschap voor de planeten en de sterren en voor de mens; het gaat om het bewuste vader- en moederschap voor de planeten en de sterren!
Wat de menselijke huid is, voor het lichaam, lezer, is de afsluiting voor het Universum. Wat uw ogen aan stoffelijk weefsel bezitten, met al die miljoenen lichtpuntjes... is de zon aan straling en zijn de planeten. Wat uw rechter oog aan gevoel uitstraalt...lezer... is voor de linker uw moederschap, aanvaardt dit... ogen zijn tweeledig, niet één oog is hetzelfde voor de mens of...niet één mens bezit twee dezelfde ogen. Kijk nu zelf maar naar uw oogjes moeder. Welk oog bezit de baring en welk oog de schepping? Waardoor hebben wij mensen twee verschillende ogen gekregen?
Al deze profetieën zouden wij voor uw leven kunnen verklaren- en zijn boeken! Doch God heeft ze geschapen, lezer en wij hebben die verschijnselen te beleven!
Wat zijn de traanbuisjes voor uw ogen? Juist dat, moeder, en ook uw kind bezit, als uw kind nog in u leeft of er gebeurde iets anders! Wat is de dampkring voor de aarde? Wat uw huid is voor het organisme of uw bloed liep weg! Wat zijn de zintuigen voor de mens, lezer? Wat de zon als vader is geworden voor het universum - en het mannelijk zaad is voor de bevruchting, licht, leven, uitdijing, uitstraling een nieuw leven voor de ziel, als uw kind is... leven, uitdijing, uitstraling, uitdijing, moeder en nu ziet gij alles anders en Goddelijk verantwoord!
Maar nu uw organen voor te baren en te scheppen, moeders, vaders? Gij denkt, dat de mens zijn "hersens" eerst moet bekijken, dat die organen het aller noodzakelijkste zijn; wij zeggen u, het zijn uw organen om te baren en te scheppen. Dat weet de geleerde wel, doch waarom nu zo’n drukte gemaakt over die menselijke hersens? U zegt: alles draait om uw gevoel, uw persoonlijkheid, ja, thans, nu gij een maatschappij hebt geschapen, maar voelt ge nu, krijgen wij nu gelijk van uw persoonlijkheid, nu wij voor baring en schepping komen te staan voor uw eigen leven? God denkt dus thans alleen door die "organen"...lezer... God is door onze organen evolutie, evoluerend en wat wij nu zelf bezitten, dat is nu ons gevoelsleven en onze persoonlijkheid, de Goddelijke baring en schepping blijft God, ook al denken wij mensen, dat wij er door kunnen maken en breken!
Wij mensen leven dus alleen door moeder- en vaderschap. En deze Goddelijke levenswetten krijgen wij mensen nooit in eigen handen, ook al beleven wij ze! God is het zelf! Drie machtige Goddelijke levenswetten zijn het nu voor de mens, waardoor God zichzelf evolueert en dat zijn het "vader- en moederschap" en de wedergeboorte!
Wat wij ervan maken, is ons dagbewust denken en voelen en nu, lezer, staan wij voor "Christus"!
Nu is het vader- en moederschap van een oerwoudbewoner precies dezelfde levenswet. God is het!


Wat wilt gij nu mens, wanneer ge een neger niet aanvaarden wilt? Hoe armzalig is nu de blanke mens ten opzichte van zijn Goddelijke medemens? Wie van ons is nu dom, armoedig, de mens in zijn zwarte huidskleur of de mens die  dat Goddelijke leven als een schurftige hond blijft zien? Moet daarin geen verandering komen en hebben Abraham lincoln en de anderen geen gelijk? U ziet het, hoe dom de mens nog is, hij kent zichzelf en zijn God niet! Dacht ge waarlijk, lezer, dat die halfbewuste zwartjes achterlijk waren? Volgt het bewustzijn van uw eigen volk en gij weet het! Het is wel gek, de zwartjes lopen het hardst en het snelst, de zwarten zijn prof., dokter; nu is het de eeuw voor deze ontwaking en zij hebben het gevoelsleven ervoor! Niet de oerwoudbewoner. Hierdoor kunt ge u ook niet langer als blank ras boven een kleurling plaatsen, u bent de domme mens, zij niet, de achterlijke mens als gevoelsleven, zij niet, lezer, en hebben wij en krijgen wij te aanvaarden!

Wie is Albert Schweitzer nu? Wie bent u zelf? Wij dijen uit, lezer, lichamelijk en geestelijk, dat is het waarvoor wij allen leven en Goddelijk is en blijft!
Vandaag leeft u onder uw volk, straks als ge uw kleedje, waarvoor de mensen zich zo druk maken, aflegt... zult gij terugkeren of ge gaat geestelijk verder, en dan bent u wellicht zelf zwart, alleen u weet het niet, omdat ge u zelf, uw reïncarnaties nog niet kent. Wij weten het nu! Gij staat voor de zwarte en scheldt dat leven uit, gij haat die mens; wij zeggen u, gij haat uw eigen vaders en moeders! Gij scheldt op uw eigen vaders, ouders, niet één mens leeft er op aarde, lezer...Goddelijk antwoord krijgt ge nu... of gij zijt door dat leven eens gebaard! Voelt ge, dat wij tot de Universele eenheid komen voor God en de mens?
Zegt ons iets en wij kennen u! Doet iets en wij kennen u! Baart kinderen en wij kennen u zelf, ook de mens, die kinderen wilt baren en ze niet krijgt! Ook de mens, die kuis wordt en ze niet wil! Die mensen kennen wij, omdat wij ons zelf en God mochten leren kennen!
Vanuit de barings- en scheppingsorganen voor de mens, lezer... leven wij! Dat zijn nu de Goddelijke levenswetten, die ons leven als mens bepalen en waarom alles draait! En wat weet gij ervan? Uw jongen en uw meisje? De mens, man en vrouw zoeken hun liefde. Welke? Uw dom gepraat vertegenwoordigt geen liefde, want liefde dijt uit - krijgt Universele betekenis, wanneer ge het leven van God leert kennen, lief hebt en weer is het Christus! Mijn kus, is de uwe niet? Mijn stof als zaad is nu anders, lezer - omdat wij allen "oorzaak en gevolg" bezitten, m.a.w..... wij trekken zelf dat leven aan - wat tot ons leven behoort! Ik trek nu ander bewust zijn aan, omdat ik en gij die bewustwording als lichamelijke levenswetten hebben bereikt en bezitten en zijn Goddelijke "Wetten"! Wat is nu liefde, vaders, moeders, meisjes en jongens? Dat wat gij van het leven voelt, weet, begrijpt, of, uw kus verdoemt nog! Wat is uw liefde? Hoe diep is uw liefde? Zo diep, als gij voelt en aan bewustzijn bezit! Onze kus sterft niet bij het graf, wij kussen nu geestelijk en dieper! Onze liefde dus, lezer, dat wil zeggen... is Universeel, wij verliezen onze liefde niet, de onze is eeuwigdurend! Nu onze liefde tezamen, als gij geen ontwaken wilt, voor man en vrouw dus? Gij vraagt niet meer? Wij wel, Wij zoeken ons eigen bewustzijn en krijgen het te beleven, omdat wij zover zijn? Neen, omdat onze eigen levensgraad er ook is, doch die hebt gij nog niet verdiend, gij zijt nog bezig om uw rekeningen te betalen voor moeder aarde en uw Godheid, daarom kreeg u dat onbewuste kind te zien, die vrouw en man... en niets was in staat om u te waarschuwen. Niets, lezer... omdat gij u zelf nog niet kent of... gij had die psychopaat nimmer gehuwd! Kan dat? Ook die levenswetten voor uw geest en persoonlijkheid, zijn te ontleden, alweer het zijn boeken.

Kent ge nu u zelf?
Wat weet ge nu van uw organisme af? Uw gevoelsleven?
Wie bent u schilder, doet u aan kunst? Wij kennen nu al de graden voor de kunst, als ontwakend bewustzijn voor de kunst en vertellen u onfeilbaar wat gij daar aan die muren hebt hangen. En, vanzelfsprekend, kennen wij uw boek, het bewustzijn van uw boek; de persoonlijkheid dat bent u zelf en wij lezen, kennen u op slag en leggen het boek uit handen: dat alles is nu voor ons leven voor-eeuws, dood is het woord, omdat het woord geen bezieling en geen bewustzijn bezit! Dat wordt nog daar de recensenten gerecenseerd en voor waarlijk iets goeds aanvaard; dood is het en leegte!
Gij beleeft dus uw liefde naar uw bewustzijn en gij kunt aan uw bewustzijn niet ontkomen. Blijft het nu maar vertikken om te evolueren en gij blijft arm aan liefde! Wilt gij geen ontwaking? Blijft ge arm aan liefde! Daarom is er zoveel narigheid in en onder de mens, het huwelijk staat op een dood punt; niet dat van hen, die zich door hun geest verruimen. Geld zegt u niets, ons ook niet, maar, hebt geen tien cent en gij kunt lopen, wil zeggen, dat wij mensen door de stof ons leven kunnen veraangenamen en mag! Doch ons praten en denken is het! Dat is onze liefde! Ga nu eens met dat levende kind uit? Wat krijgt ge nu van die vrouw en die man te beleven? Ruimte, geestelijke ruimte, u dijt uit, geestelijk nu! Kust nu eens die mens? Daarom zoeken zoveel mensen naar de liefde. Vinden doen zij het niet, indien ze zelf niet aan ontwaking willen beginnen, nooit niet, ze blijven voor zichzelf staan en hebben dat lief in die ander mens en niet het andere, ongekende... Juist, lezer, zo kinderachtig is nog de volwassen mens en dat bewustzijn, wil de jeugd iets leren? Het bewustzijn dat van God geen wet kent en waarvoor "dood"...dood is en blijft? Ach narigheid, uw geld moeten wij niet, ook uw liefde niet, wij weten het, straks gaan wij met onze liefde de straat op, omdat gij ons toch niet begrijpen wilt, niet kunt, en beginnen wij er niet aan!

Uit Europese Heraut, 3e jaargang, nr 54, 1 december 1955

Jozef Rulof